Bu, 68 model, koyu kırmızı Firebird 400.
Bu model 68'de alabileceğiniz en güçlü Firebird'dü.
Şunu hayal edin.
Long Island, Syosset'te çocuksunuz.
Mizah hastasısınız. Hayatınız çok anlamsız.
Sabahtan akşama Douglas, Griffin,
Carson ve Letterman izliyorsunuz.
Hangi araba sizi bu zavallılıktan kurtarabilir?
İşte o, bu araba.
Yarış lastikleri, kaportaya takılı takometre,
ek göstergeler, ahşap direksiyon
arkaya takılmış anten ve özel yapım egzoz borularıyla.
Ama üç bin dolardan fazlası kesenizi zorlar.
Aileniz bunu almaz.
Çaylaklar için de çok uygun değildir.
Ama Long Island'dansınız. Bilgisizsiniz.
Hayal edebileceğiniz en iyi araba bu.
Bu hafta konuğum işte bu çocuk.
Judd Apatow.
Müthiş bir komedyen ve yönetmendir. Mizah hastasıdır.
Böyle bir arabası olsaydı
yaptığı onca müthiş şeyin hiçbirini göremezdik.
Bugün sayemde, böyle bir arabası olsaydı
ve Syosset'ten kaçabilseydi
ne olurdu, onu anlayacak.
-Buyurun. -Judd?
Apatoe mu, Apatow mı, kimse bilmiyor.
Apatow, ama Apatoe da bana uyar, daha havalı.
Evet, sanki bir dans hareketi.
Bu kahve işine hamburger de dahil mi?
-Ve çikolatalı shake? -Tabii.
Hamburger ve çikolatalı shake'le kahvaltı, tuttum.
O zaman tamam.
Merhaba, ben Jerry Seinfeld,
Comedians in Cars Getting Coffee'yi izliyorsunuz.
Selam.
Vay. Şuraya bak.
-Her taraf dolu. -Evet.
Her şeyi görmem lazım.
Burada mı yazıyorsun?
Evet. Sabahları, işler fazla yoğunlaşmadan.
Şu müthişmiş.
O, 89'dan. O zamanlar stand-up yapıyordum.
Garry'yle fotoğrafımızı buldum.
-Aman Allahım! -The Larry Sanders Show'dayız.
Sana bir de bunu gösterecektim.
Oynadığın bölümde Garry'ye
"David Brenner'ın esprilerine ne oldu?" demiştin.
Sonra da "Ya Garry'ninkilere?"
Bendeler.
Burada tüm sahne notları, espriler ve fihristi var.
İşte! Garry'nin sekreterlik servisi vardı.
"Beni arayan oldu mu?" diye sorardın.
Evet.
"Arayan oldu mu?"
Jay'in komik bir fotoğrafı var.
-16 yaşında mısın? -Evet.
Jay, "Sapık gibiyim," diyor.
O zamanlar seninle iki röportaj yapmıştım.
50 tane röportaj yapmışımdır.
Jay, Harold Ramis ve John Candy…
Sorularımla sıkıştırırdım.
Hiçbirini yayınlamadım.
Benim içindi. Umursayan yoktu zaten.
Ders kitabı gibiydiler.
Üniversiteye gidince "Benim bunlara ihtiyacım yok," demiştim.
Sizler her şeyi en ince ayrıntısına kadar anlatmıştınız.
Gerçekten böyle hissediyordum. Üniversiteyi bıraktım.
Bu yığını karıştırırken komik bir şey buldum.
83'te seninle röportaj yaparken.
Aynı pozu vermeliyiz.
Şöyle.
-Gidelim. -Hamburger yiyelim.
Böyle seksi şeyler beni rahatsız eder.
-Çünkü seksi olduğumu düşünmüyorum. -Değilsin zaten.
Ama araba da burada devreye giriyor.
Filmlerde insanların güzelliğiyle ilgilenmiyorum.
Geçmişi Olmayan Adam'da George Wendt'i tercih ederdim.
Arabam yok. Babam bana araba almadı.
Tabii ki yok. Suratından belli zaten.
-İşte arabam. -İdare eder.
-Beni yolda bırakmaz. -Ama uçurmaz da.
-Güzel. -Syosset'tesin.
-Syosset'teyim. -Buna biniyorsun.
Seninkiler: "Ne zaman dönersin?"
-Evet. -"Bilmiyorum."
Kariyerimin başında yaptığım bir espri vardı.
Güney Amerika'da açlıktan ölen çocuğuma mektup yazıyordum.
Sen sahneye çıkmadan bu espriyi yapmıştım.
Sunucular şaka yapar ya, öyle.
Sahneye çıktığında "İyi espriydi," demiştin.
Bu gaz bana iki yıl yetti.
Bu aşamada hayattan beklentin ne?
-Benim mi? -Tabii. Kimin olacak?
Panelle mi konuşuyorum?
-Birçok şeyde başarılı oldun. -Evet.
Hayalini bile kurmadığın şeylerde. Şimdi…
-Ne yapacağım? -Ne?
İki yıl önce tekrar stand-up'a döndüm.
Her zaman yapmayı istediğim şeyi yapmak
hem zor hem de eğlenceli.
Yani
sanki filmleri The Improv'a çıkmak için yapmışım.
Çok komik.
The Tonight Show'a çıktın.
-Evet. -Müthişti.
Bir Yahudiyi doğru tasvir ederseniz sonuç Yahudi aleyhtarı olur.
Beni doğru tasvir ederseniz Nazi propagandası olur.
The Tonight Show'a çıkmak
-hayalimdi. -Tonight Show'a.
Programdan önce Louis C.K. bir e-posta gönderdi.
Tam olarak ne yapmam gerektiğini açıklıyordu.
Açıklamalar ayrıntılıydı. "Müzikle girerken
kafanızı sallamayın. Müzik sizin için değil."
Yiyeceğimiz şeyler beni çok heyecanlandırıyor.
Kahvaltıda hamburger yenmeyeceğine kim karar vermiş?
İnsanlar.
Annemin eli dardaydı. Araba alması gerekti.
Gidip bir Mercedes aldı.
"Niye daha ucuz bir şey almadın?
Yiyecek için de para kalırdı," dedim.
"Ben hayvan değilim," dedi.
Bir filmin ilk gösterimi, seyircilerin onu beğenmesi çok eğlenceli.
Sonra bu geçiyor.
Film uzaklaşıyor. Sanki o filmi çekmemişsin gibi oluyor.
Stand-up'ta her gece seyircilerle iç içesin.
Kanlı canlı bir deneyim o.
Film yapmanın komik tarafı şu:
Kâr edeceğine dair bazı insanları ikna etmen gerekiyor.
Aslında sen de bilmiyorsun.
Bir film başarısız olunca kendini kötü hissedersin.
Üç kere başarısız olursan piyasadan seni silerler.
Büyük başarısızlıkta bir film daha çektirirler.
O da tutmazsa ucuz bir tane.
O da tutmazsa bitersin.
Bu programın derdi eğlenmek.
Talk show'lardaki sıkıcı şeyleri attım.
-Evet. -İlki de
istemediğin kişilerle konuşma zorunluluğu.
-Konuklarını seviyorsun. -Evet.
101'DEN ÖNCE SON CAPPUCCINO PARK
Harika! Ne komik adamdı.
Harvey Korman, tüm zamanların en komiği.
Leno'ya bak. Bu klozet pozundan nefret ederim.
Bunu asla yapmayın.
Carson'a bak!
Hele yüzündeki o ifade.
Sadece gözlerine bakmak eğlenmek için yeterli.
Eğlenceli olan buydu. Shandling'le
en baştan arkadaş gibiydiler. Rahattılar.
-Garry çok dengeli biriydi. -Evet.
-Buna özenirdim. -Evet.
Ben öyle değilim.
Hiç kendini cennette hissettin mi?
-Evet. -Cennetteyiz.
Hiç hamburger ve çikolatalı shake isteyen bir masa gördün mü?
-İşte burada. -Evet.
-Kahve ister misiniz? -Evet.
Çikolatalı shake de getirin.
Genelde yolda beni tanıyan falan olmaz.
Yürürken birisi bana, "Judd Apatow mısınız?" diye sorduğunda
"Hayır," dersem "Peki," deyip gider.
Stand-up'ı bırakıp oyunculuktan da uzaklaşmamın sebeplerinden biri
Adam Sandler'la Jim Henson'ın seçmelerine katılmamızdır.
Sonra kulağıma geldi.
Jim Henson bizi istememiş.
Bizi çok soğuk bulmuş.
Hitler'in "Öldürme içgüdün yok," demesi gibi.
Stand-up'ı bırakınca… Kaç yıl sürdü? 22 yıl mı?
22 yıl ara verdim,
ama camiadan kopmak hiç hoşuma gitmedi.
Bu, hiç olmuyor mesela.
-Bu mu? -Olmuyor.
Komedyenlerle takılmıyorum. Tüm sosyal…
Ya filminde bir komedyen varsa?
Bir buçuk yıl tek başına çalışıyorsun, sonra üç ay çekim.
Anladım.
Freaks and Geeks beni gerçekten tatmin etti.
Kendi kendime şöyle dedim: "Kariyerim bitti.
Ulaşmak istediğim yere ulaştım.
Bundan sonrası sadece kâr."
-Vay. -Artık gerisi önemsiz.
Her şeyi deneyip yapabilirim
çünkü yapmak istediğimi en iyi şekilde yaptım bir kere.
Bu, çok sağlıklı bir düşünce.
Terapiye gitmene gerek kalmamış.
Haklısın.
Terapiye karşı mısın?
Sayılır.
Kendini tekrar eden bir şey.
Herkesle konuşurum.
Neden rahatsızsın de, saatlerce konuşurum.
Garry öldüğünde,
gerek yok diye otopsi yapmamaya karar verdiler.
Sonra Albert Brooks'a rastladım.
Bana otopsiyi sordu.
"Gerek yok diye yapılmadı," dedim.
"Ölüm sebebini bilsek, ben de ona göre önlemimi alırdım," dedi.
Anma töreninde herkes konuştu.
Garry'nin onlara söylediği şeyleri söylediler.
Bu da herkesi çok memnun etti.
Avukatı Garry'den alıntı yapınca herkes derinden etkilendi.
Törende herkes seni ve Garry'yi düşünerek hüzünlendi.
Çok hoş.
Onda olan bir şey bize herkesin mücadelesini gösteriyor.
Mutlu olmak, huzura kavuşmak,
egosundan uzaklaşmak için çok uğraşıyordu.
Hüzünlendim.
İnsanları da çok etkiledi.
"The Larry Sanders Show'da
birbirini seven insanlar arasına gösteri dünyası girer," derdi.
Şu anda çizburger için ölüyorum.
Bu kadar zor mu çizburger yapmak?
Hamburgercideyiz. Nerede kaldı?
Yemek konusunda hep şöyle yaparım…
Yanlış bir şey olmadığına kendimi inandırırım.
Ne? İlk defa duyuyorum.
Basit şeylere varken
zenginlik seni daha mı mutlu etti?
-Evet. -Cidden mi?
Almak istediğim bir şey yok.
Sevdiğim şeylerin hepsi çok ucuz.
Zevksizsin.
Çocuklarım çok komik. Kızım 13 yaşında.
Geçen akşam "Annemle seks yapmanı istemiyorum," dedi.
"Ne diyorsun?" dedim.
"Altı ay önce
sizin seks yaptığınızı duydum,
çok etkilendim," dedi.
Belki de fişi takmaya çalışıyordun.
Bence Narcos seyrediyorduk.
-Escobar'ın sevişmesini duymuştur. -Tabii.
Çocukların kaç yaşında
dövme yaptırabileceği ilginç bir sınırlama aslında.
Asla. Hiç sevmediğim bir şey.
Bir şey çizecekse kağıda çizsin.
Daha iyisini yapamazdım.
Burayı unutmak istiyorum.
Yoksa buradan çıkamam.
Çok gençken mantar yemiştim.
Kafam iyiyken Frank Sinatra'yla Don Rickles'ı seyretmeye gitmiştim.
Arkadaşım da yemişti.
Rickles onu sahneye çağırdı. Hayatımızın en güzel akşamını yaşadık.
Yıllarca birbirimizi arayıp,
"Hayatımızın akşamıydı," dedik.
Sonra ondan yine mantar istedim.
O da satıcıyı artık görmediğini söyledi.
Herhâlde gözlerimde
ölünceye kadar mantar yiyebileceğimi gördü.
-Bu hamburger de öyle mi? -Kesinlikle.
Burayı unutmalıyım.
Komik olmanın özelliği ne? Niye onları çok severiz?
Çocukken
çok hoşuma giden bir şey söylerlerdi. "Her şey anlamsız.
Hayatın tamamı çılgın bir şey.
Bir yanda zengini, fakiri, zalimiyle gerçek dünya,
bir yanda duygular ve manevi dünya."
Komedyenler bunu deşifre ediyor.
Bu da hoşuma gidiyor.
Yoksa hayat çekilmez olurdu.
Annemle babam ben çocukken boşandı.
Annem East End Comedy Club'da yer göstericilik yapmaya başladı.
-Ne? -South Hampton'da.
Daha çok sevinemezdim.
Yaz boyunca her gösteriyi seyrettim.
Annemin yer göstericilikten
para kazanmadığını düşünüyordum.
Olamaz.
Yer göstericinin maaşı ne olur? 50 dolar mı?
Üst orta sınıftan biri için utanç verici olmalı.
Boşanmaları da korkunçtu.
Mizahtan hoşlandığımı biliyordu.
Bence bu işi, benim de seveceğimi düşünerek kabul etmişti.
Çok tatlı.
Lenny Schultz gelmişti.
BİYONİK TAVUK
Gösterisi çok çılgındı.
Sonunda yere plastik örtü seriyorlardı.
Opera çalıyordu ve önünde bir kâse spagetti oluyordu.
Opera söyler gibi yapıp suratına makarna atıyordu.
En sonunda da süt döküp kafasında yumurta kırıyordu.
-Evet. -Sonra mutfağa gelip
büyük lavaboya giriyordu.
Ben de kafasından aşağıya bir kova su döküyordum.
Makarna ve yumurtaları temizliyordu.
Daha mutlu olamazdım.
Yeterince çektik.
-Harikaydı. -17 dakika çıkar.
Kesinlikle.
Tanrı'ya inanmıyor olabilirim.
İnsanları anlayıp kabul etmem için
onları inceleyip öğrenmeliyim.
Her şeyle alay edip hayatın gülünç tarafını görmeliyim,
çünkü benim zihnimde düzen yok.
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Altyazı çevirmeni: Murat Önol